Alcoholgebruik leidt tot gewelddadige dood van partner

cel
Stockfoto: Politie

Op 9 februari 2018 is het slachtoffer in haar woning in Warfhuizen op zeer gewelddadige wijze om het leven gebracht. Zij werd op de grond geduwd, er is op haar hoofd gestampt en er zijn messteken in haar halstreek en in haar gezicht toegebracht. De officier van justitie houdt de 33-jarige verdachte hiervoor verantwoordelijk. En eiste op de zitting 7 jaar gevangenisstraf en TBS met dwangverpleging voor het plegen van doodslag.

De officier stelde op zitting de vraag: ‘waarom?’ Ruzie over het alcoholgebruik van verdachte. Ruzie omdat zij niet de kamer in mocht komen om hem daar mee te confronteren. Alcoholgebruik mocht niet in de woning, dat hadden zij afgesproken. Ze hadden elkaar ontmoet en juist samen opgetrokken tegen de alcohol, maar verdachte viel af en toe terug. Dit wilde het slachtoffer niet en zeker niet in huis. Het slachtoffer had het beste met verdachte voor, wilde dat hij niet zou drinken en moest dat bekopen met de dood voor ‘een kansloze ruzie.’

Ontdekking van het feit
Verdachte heeft na haar dood twee dagen in de woning voortgeleefd zonder melding te maken van haar dood. Ook reageerde hij niet op bezorgde berichten van nabestaanden. Op 11 februari gaat de politie naar de woning maar verdachte laat ze niet binnen. De politie belt met de moeder van verdachte en die gaat naar de woning en iets later belt de moeder van verdachte, 112. De politie komt en vindt het levenloze lichaam.

Doodslag en TBS met dwangverpleging
Verdachte heeft het slachtoffer om het leven gebracht op zeer gewelddadige wijze en volgens de officier van justitie in een opwelling. De verklaring van verdachte hierover is dat hij in een razernij door ging en pas later bij zinnen kwam. De officier vindt dat verdachte een langdurige gevangenisstraf van 7 jaar moet krijgen voor het plegen van doodslag. Maar, ‘alleen een gevangenisstraf is niet voldoende om het gevaar dat van verdachte uitgaat in te dammen.’ Verdachte heeft al zijn leven lang intensieve ondersteuning en loopt in allerlei zorg- en hulptrajecten, inclusief daarbij behorende opnames in klinieken. Dit heeft nooit geleid tot de beoogde stabiliteit dan wel gedragsverandering. Hulp was en is altijd nodig. Het is voor de maatschappij, voor de veiligheid van anderen, noodzakelijk dat de TBS met dwangmaatregel wordt opgelegd.

De rechtbank doet op 17 december 2018 uitspraak.